Mąż Marty i tata Olka.
Doktor nauk prawnych i ekonomista, z dyplomem MBA i LL.M.
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej.
Członek Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka.
Sekretarz Sejmu. Przedstawiciel Polski w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy.
Przewodniczący Zespołu Parlamentarnego ds. wolontariatu i organizacji pozarządowych.
Wykładowca akademicki i prorektor WWSB.
W przeszłości przedsiębiorca i samorządowiec.

 

Rocznik `89

 

Urodziłem się wśród amerykańskiej Polonii w Chicago. Moi rodzice byli emigrantami, którzy podobnie jak wielu innych naszych rodaków, znaleźli się w Ameryce w trudnym czasie przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Taki los spotkał licznych członków rodzin z naszego regionu. Ci Polacy, mieszkający od dziesiątek lat poza granicami Ojczyzny, mają w swoich sercach ogromną miłość do niej. Ich patriotyzm i troska o pomyślność Polski jest jak próba szczerego złota. W takiej postawie wzrastałem od dzieciństwa, także po powrocie naszej rodziny do kraju w połowie lat dziewięćdziesiątych.

Dzieciństwo i rodzina

 

Moja mama Janina pochodzi z Gorlic na Sądecczyźnie, a Tata z leżącej na styku Mazowsza i Podlasia wsi Milew pod Kałuszynem. Pomimo, że w Polsce dzieliły ich setki kilometrów, miłość spotkała ich na emigracji. Życie w Stanach było dla nich ciągłą tęsknotą za Polską, ale też za swoimi najbliższymi. Czułem, że pomimo pomyślności zawodowej, rodzice bardzo chcieli do nich wrócić. W Chicago uczęszczałem do st. Ladislaus School. Choć nie miałem jakiegoś wyjątkowego talentu, zawsze bardzo lubiłem aktywność muzyczną i sportową. Gdy mieszkaliśmy już w Polsce, skończyłem szkołę artystyczną oraz trenowałem Taekwon - Do.

Szkoła i działalność społeczna

 

Naukę w podstawówce rozpocząłem już w Polsce. Po sześciu latach, kończąc mińską „piątkę, jako pierwszy uczeń w historii szkoły otrzymałem Złotą Tarczę Absolwenta – nagrodę za bardzo dobre wyniki w nauce oraz zaangażowanie społeczne. W gimnazjum z tym pierwszym poszło już nieco gorzej… ale za to pomysłów na działalność społeczną było z każdym dniem co raz więcej :) Salezjańskie Gimnazjum i Liceum wywarły ogromny wpływ na moją postawę społeczną. Gdy byłem przewodniczącym samorządu uczniowskiego, w dniu II tury wyborów prezydenckich w 2005 roku, wracając autobusem z Sokołowa Podlaskiego (gdzie odbywał się zjazd liderów szkolnych samorządów), po raz pierwszy w życiu przekonałem swoją przypadkową współpasażerkę, aby poszła na wybory i oddała głos na Lecha Kaczyńskiego. Widząc później wyniki, czułem ogromną satysfakcję, że pomimo iż sam nie mogłem zagłosować, to dołożyłem swoja cegiełkę do tamtego radosnego sukcesu.

Marszałek młodzieżowego parlamentu

 

W latach 2006-2009 pełniłem mandat posła polskiego młodzieżowego parlamentu, a w roku 2008 zostałem jego Marszałkiem. Byłem także członkiem Zespołu Legislacyjnego. Młodzieżowy Sejm to projekt edukacyjny, ale też świetna okazja do zapoznania się z kulisami polityki. Mnie nauczył przede wszystkim kompromisu i rzetelnej debaty – w końcu nie bez przyczyny o Sali Plenarnej Sejmu RP mówi się często, że jest świątynią demokracji. Niestety wielokrotnie mogliśmy się już przekonać, że to także miejsce pokazowych awantur i niekonstruktywnych sprzeczek. Prowadząc wówczas tam obrady „młodej Izby”, wielokrotnie myślałem sobie, że dorośli posłowie mogliby uczyć się kultury dyskusji od swoich młodszych kolegów.

W tamtym czasie poznałem także Andrzeja Dudę, ówczesnego ministra prezydenckiej kancelarii. Organizowaliśmy wspólnie spotkania prezydenta Lecha Kaczyńskiego z młodzieżą. Owocem naszej wspólnej ciężkiej pracy było m.in. przyjęcie w 30 rocznicę wyboru papieża Polaka Deklaracji Pokolenia JP2.

Studia

 

W 2008 roku zostałem studentem prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Nie byłbym sobą, gdybym na uczelni również nie zaangażował się w działalność organizacji studenckich. Zostałem m.in. Przewodniczącym Międzywydziałowego Koła Nauk o Państwie, Prawie i Polityce. To wówczas miałem okazję spotkać się z Viktorem Orbanem – premierem Węgier, z którym debatowaliśmy na Wydziale Prawa. Choć już wcześniej mi imponował, to właśnie tamtego dnia w 2009 roku, przy wspólnej kawie w podziemiach mojego wydziału, postawiłem go sobie za polityczny wzór.

Ale nie zapominajmy, że studia to przede wszystkim nauka. W 2013 roku uzyskałem tytuł magistra prawa – moja praca magisterska napisana pod kierownictwem sędziego Trybunału Konstytucyjnego prof. Marka Zubika została oceniona celująco. Ponadto studiowałem także socjologię, a w 2016 roku obroniłem magisterkę z ekonomii. 

Prawo i Sprawiedliwość

 

Rozpoczynając studia, zakładałem sobie, że skupię się wyłącznie na nauce. Ale jak wiadomo, założenia założeniami, a życie życiem. Zatem kiedy otrzymałem propozycję pracy od ówczesnego rzecznika Klubu Parlamentarnego PiS dr. Mariusza A. Kamińskiego długo się nie zastanawiałem. Poseł Kamiński (wraz z trójką innych posłów) poprosił mnie o poprowadzenie ich warszawskiego biura. To było dla mnie oczywiście olbrzymie wyzwanie, ale także ogromna frajda i okazja do zdobycia bezcennego doświadczenia. Tak, to było biuro późniejszej „czwórki madryckiej”. Szczególnie ciepło wspominam współpracę z ministrem Dawidem Jackiewiczem. Był on wówczas wiceszefem sejmowej Komisji Skarbu Państwa. Wyspecjalizowałem się wówczas w sprawach dotyczących strategicznych gałęzi polskiej gospodarki. Pozwoliło mi to znaleźć wspólny język z moją późniejszą szefową, czyli pierwszą Minister Rozwoju Regionalnego Grażyną Gęsicką. Naszą współpracę przerwały jednak tragiczne wydarzenia z 10 kwietnia 2010 roku. Wraz z wiceministrem pani Grażyny, dr. Jerzym Kwiecińskim organizowałem jej pogrzeb na warszawskich Powązkach.

To doświadczenie pracy z politykami Prawa i Sprawiedliwości sprawiło, że w 2010 roku, już po Katastrofie Smoleńskiej, złożyłem swoją deklarację członkowską i zostałem przyjęty do partii. Byłem pewien, że to właściwa droga.

Samorząd

 

Wybory samorządowe w 2010 roku dały mi szansę wejścia w poważną działalność społeczną, a w konsekwencji także i polityczną. W swoim rodzinnym mieście - Mińsku Mazowieckim – w wyborach do Rady Powiatu zdobyłem jedyny mandat dla PiS, pomimo że nie byłem „jedynką” na liście. W klubowym podziale obowiązków, koledzy radni zaproponowali mi abym zajął się sprawami szkół – tak też zostałem Przewodniczącym Komisji Oświaty, Kultury i Sportu. Podjęliśmy się wówczas odważnego wyzwania, jakim była reorganizacja sieci szkół w taki sposób, by osiągnąć jak największe oszczędności, nie likwidując przy tym żadnej szkoły, ani nie zwalniając nauczycieli. Plan został zrealizowany. Ponadto pełniłem przez całą kadencję 2010-2014 także funkcję szefa Klubu Radnych Prawa i Sprawiedliwości.

Forum Młodych PiS

 

Choć już jako marszałek młodzieżowego parlamentu współpracowałem z Forum Młodych PiS, to przełomowym momentem mojej działalności w tym obszarze było powołanie mnie w 2011 roku przez Zarząd Okręgowy na regionalnego pełnomocnika młodzieżówki. Od tamtej pory zorganizowaliśmy szereg wyjazdów szkoleniowych w różnych częściach okręgu. Taka integracja młodych działaczy z terenu kilkunastu powiatów daje duże możliwości wymiany doświadczeń oraz wzajemnego wspierania działań.

Wybory 2011

 

W połowie 2011 roku miałem już kilkuletnie doświadczenie w pracy przy parlamencie, pomagałem wielu posłom i senatorom w realizowaniu ich codziennych obowiązków, wcześniej byłem Marszałkiem młodzieżowego Sejmu, znałem pracę samorządową i byłem liderem regionalnych struktur partyjnej młodzieżówki. Zarząd Powiatowy PiS zgłosił więc moją kandydaturę na listę wyborczą do Sejmu. Otrzymałem 15 miejsce na liście – niezbyt charakterystyczne i praktycznie w samym środku stawki. Miałem 21 lat i byłem najmłodszym kandydatem w kraju. Dzień po wyborach, które odbyły się 9 października, wyniki pokazały, że otarłem się o mandat zdobywając blisko 8 tysięcy głosów. To była jedna z najbardziej wzruszających chwil w całej mojej działalności, ponieważ poczułem, że w swojej pracy nie jestem sam. Poczułem, że ma ona sens i cieszy się Waszym poparciem. Jeszcze raz gorąco dziękuję wszystkim tym, którzy poszli wtedy do urn, a szczególne podziękowania, kieruje do osób, które mi wówczas zaufały i oddały na mnie swój głos. To był nasz wspólny sukces.

Rada Polityczna PiS

 

Wyborczy wiatr, który poruszył moje żagle sprawił, że zostałem w 2012 roku przewodniczącym rodzimego miejskiego komitetu PiS i sekretarzem Zarządu Powiatowego ugrupowania. Na Zjeździe Okręgowym wybierającym delegatów na Kongres PiS otrzymałem największą liczbę głosów. Podczas Kongresu zostałem wybrany członkiem Rady Politycznej Prawa i Sprawiedliwości, będącej pomiędzy obradami Kongresu najwyższą władzą uchwałodawczą partii.

Prawnik i przedsiębiorca

 

Miesiąc po zakończeniu studiów, otworzyłem własną działalność gospodarczą – agencję informacyjną prowadzącą działalność badawczą. W swojej pracy wykorzystywałem zdobytą na studiach prawniczych wiedzę, zwłaszcza współpracując z prawnikami prowadzącymi swoje kancelarie. Współpracuję głównie z radcami prawnymi, m.in. mecenasem Lechem Obarą – znanym choćby z obrony rolnika, któremu komornik niesłusznie zajął ciągnik. Jako prawnik pracowałem także w sektorze budowlanym. To doświadczenie dało mi świadomość licznych zmian, których wymaga polskie prawo w tym zakresie. W Sejmie poprzedniej kadencji pełniłem funkcję doradcy przewodniczącego Komisji Gospodarki Wojciecha Jasińskiego. 

Praca naukowa i doktorat

 

W grudniu 2013 roku szef katedry prawa międzynarodowego na UW prof. Karol Karski zaproponował mi przygotowanie pod jego kierunkiem doktoratu. Nie ukrywam, że był to dla mnie zaszczyt i duże wyróżnienie – bez wahania, oczywiście zgodziłem się. Rozpoczęły się zatem wykłady dla studentów i przygotowywanie licznych publikacji naukowych. We wrześniu 2018 roku po publicznej obronie mojej rozprawy, decyzją Rady Naukowej Instytutu Prawa Międzynarodowego Uniwersytetu Warszawskiego otrzymałem stopień naukowy doktora nauk prawnych. 

Współpracowałem z Wyższą Szkołą Menedźerską w Warszawie, Wyższą Szkołą Przedsiębiorczości, Wyższą Szkołą Ekonomiczną, WSNS im. ks. Majki, Wyższą Szkołą Gospodarki Euroregionalnej im. Alcide De Gasperi oraz Katedrą Prawa Międzynarodowego Uniwersytetu Warszawskiego. Od marca 2019 roku pełnię funkcję prorektora Warszawskiej Wyższej Szkoły Biznesu. 

Parlament Europejski

 

Współpraca naukowa z prof. Karolem Karskim, przełożyła się także na moje życie zawodowe. Gdy profesor został Posłem do Parlamentu Europejskiego, a następnie jego Kwestorem i Członkiem Prezydium, zaproponował mi objęcie funkcji dyrektora swojego biura – oczywiście zgodziłem się bez chwili wahania.  Celem naszej pracy było upraszczanie europejskich przepisów. Występowaliśmy do Komisji Europejskiej m.in. w sprawach zniesienia roamingu, zakazania nieuczciwych praktyk ze strony producentów sprzętu RTV i AGD w zakresie trwałości produktów, opodatkowania korporacji i marketów, a także pomocy dla „Frankowiczów”. Funkcję dyrektora biura pełniłem do czasu objęcia mandatu poselskiego w listopadzie 2015 roku. 

Przewodniczący Rady Powiatu

 

Profesor Karski z jednej strony docenił moją wiedzę i umiejętności, ale z drugiej ciągle podkreślał, że aby być prawdziwym liderem w sprawach życia publicznego, należy weryfikować się w wyborach i odpowiedzialnie pełnić funkcje państwowe oraz samorządowe. Mając na uwadze tę radę, postanowiłem po pierwszej kadencji w samorządzie poddać się ponownie ocenie mieszkańców mojego miasta. W wyborach samorządowych w 2014 roku otrzymałem blisko dwa razy więcej głosów niż cztery lata wcześniej, a jako liderowi zwycięskiego ugrupowania radni powierzyli mi funkcję Przewodniczącego Rady Powiatu. W 2015 roku, w wyniku mojej inicjatywy, Rada podjęła uchwałę o przerwaniu rozpoczętego w poprzedniej kadencji procesu komercjalizacji powiatowego szpitala. O sile programu PiS musi świadczyć nasza praca, a nie tylko składane obietnice.

Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

 

25 października 2015 roku dzięki Państwa zaufaniu otrzymałem mandat Posła na Sejm VIII kadencji. Jako parlamentarzysta aktywnie działam w Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. W tej kadencji pracowałem także w Komisji Spraw Zagranicznych. Jestem członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy oraz wiceprzewodniczącym polsko-szwedzkiej grupy parlamentarnej. Pełnię funkcję przewodniczącego Zespołu Parlamentarnego ds. wolontariatu i organizacji pozarządowych oraz wiceprzewodniczącego Zespołu Parlamentarnego ds. Samorządu Terytorialnego. 

Biuro: 05-300 Mińsk Mazowiecki, ul. Konstytucji 3 Maja 2a lok.12
tel. 504 838 222
e-mail: biuro@danielmilewski.pl